ریشه مامیران

خواص ریشه مامیران

موارد مصرف:

• ادرار آور 
• ملین 
• درمان زگیل 

طریقه مصرف مامیران - ریشه

موضعی (پماد/ضماد/لوسیون/روغن مالی),خوراکی (جوشانده/دم کرده/نوشیدنی)

فصل برداشت مامیران - ریشه

پاییز,زمستان

محصول مورد استفاده مامیران - ریشه

ریشه

نام علمی مامیران - ریشه

Chelidonium majus L.

نام رایج انگلیسی مامیران - ریشه

 Celandine Root, Tetterwort Root

نام های دیگر مامیران - ریشه

مامیران کبیر – مامیرون – میرمیران – مرمیران – حشیشه الصفراء – حشیشه الخطاطیف – عروق الصباغین

خانواده مامیران - ریشه

Papaveraceae

هشدار مامیران - ریشه

- این گیاه سمی است و مقدار زیاد آن در مصارف داخلی ممکن است حتی موجب مرگ شود. - مصرف مداوم یا بیش از حد مجاز موجب بالا رفتن فشار خون و به دنبال آن کاهش فشار خون توأم با صدماتی به قلب، مراکز اعصاب و کنترل عضلات جدار رگ های خونی می شود. همچنین می تواند موجب تشنج و فلج ماهیچه ها گردد. - در مصرف موضعی ممکن است باعث تحریک پوست شود. در مصرف خارجی معمولا علایم مسمومیت ظاهر نمی شود ولی از مصرف خارجی شیرابه ی تازه ی گیاه روی مخاط حساس مثل چشم به دلیل عوارض موضعی شدید باید اجتناب کرد. - مصرف زیاد گیاه باعث تحریکات شدید دستگاه گوارش و منجر به تهوع و اسهال خونی می شود ولی به دلیل طعم و بوی نامطبوع ایجاد مسمومیت با آن نادر است. - بیش از 500 گرم مامیران لازم است تا در دام و اسب ایجاد مسمومیت کند. - از مصرف این گیاه در دوران بارداری خودداری نمایید.

نحوه مصرف درمانی مامیران - ریشه

برای درمان زگیل، آن را بکوبید و هر شب ضماد کنید. - به عنوان ادرار آور و ملین، 15 تا 50 گرم آب دم کرده ی آن را در یک لیتر آب انگور مخلوط کنید و هر روز صبح یک ششم از آن را بنوشید. -برای درمان زخم های چرکین یا خنازیری، زخم هایی با منشاء فقدان ویتامین c و بیماری های جلدی نظیر سودا، ریشه تازه و له شده آن را بر روی موضع قرار دهید.

سلامتی را با هایپر سلامت ایرانیان تجربه کنید